شنیده‌ام که کمربند ون‌آلن می‌تواند برای انسان کُشنده باشد، پس فضانوردان آپولو چطور بی‌خطر از آن عبور کردند و فیلم عکس‌های گرفته شده در ماه را سالم از آن گذراندند و به زمین آوردند؟

پاسخ اختصاصی به کانوت:

کارشناس فناوری فضایی - مدیر وب‌سایت دانش فضایی

vanallen1

کمربند ون‌آلن همان‌طور که از نامش پیداست کمربندی گرداگرد زمین است با ضخامت نه چندان زیاد که از ذرات باردار بسیار پر انرژی ناشی از بادهای خورشیدی تشکیل شده است که در میدان مغناطیسی زمین به دام افتاده‌اند. اقامت برای مدت زمان طولانی در این کمربند می‌تواند باعث تخریب ماده و از همه مهم‌تر سلول‌های زیستی شود. اما هنگام سفرهای آپولو گذر از این کمربندها فقط چند ثانیه‌ای زمان می‌برده است. در این مدت کوتاه میزان جذب مواد پُرانرژی از طریق فضانوردان چندین برابر کم‌تراز یک متصدی دستگاه عکس‌برداری پرتو X در بیمارستان‌ها بوده است.

 به همین دلیل گفته شده مواد پرانرژی به دام افتاده در کمربند ون‌آلن تاثیر مخربی بر حلقه‌های فیلم و تصویر برداشته شده از سطح ماه نداشته اند.

  • البته گفته می شه، ۳۳ نفر از ۳۶ نفر فضانوردی که در ۹ ماموریت آپولو مدار زمین رو ترک کردن درجات اولیه کاتاراکت (آب مروارید) رو نشون دادن، همراهی کاتاراکت با عوامل محیطی مثل نور ماوراء بنفش از قبل ثابت شده بود

  • نیما

    من اصلا نمی دونستم کمربند ون آلن چیه . خیلی جالب بود کاش بیشتر در مورد این کمربند اطلاعات بدین

  • عنوان سوال را کاش راهنمایی میکردید اصلاح کنند
    به حکمت خداوند متعال کمربند وان آلن برای حفظ حیاط برروی زمین ایجاد شده است نه که کشنده باشد.
    کمربند وان آلن را خوب توضیح نداده اید.
    باد خورشیدی و پرتوهای کیهانی حاوی ذرات پرانرژی با سرعت های ۳۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتر و یونیزه بوده می توانند با ورود به داخل جو زمین موجودات زنده را از بین ببرند.
    پرتوهای کیهانی و جبهه موج باد خورشیدی که در جهت کره زمین حرکت و می خواهند وارد جو شوند با مواجهه با میدان مغناطیسی زمین که کمربند وان آلن را تشکیل داده منحرف شده در یونکره به دام می افتند یا با حرکت به محیط میان سیاره ای از ورود آنها جلوگیری بعمل می آید.
    حرکت موجوار این ذرات در لایه های بالایی جوزمین مشابه مولکولهای صابون برروی حباب شفق های قطبی را بوجود می آورند.

  • اصل مشکل بعد از گذار از کمربند وان آلن است.
    فضا نوردان بعد از عبور از کمربند وان آلن پیاده روی فضایی نمی توانند بکنند .
    چه رسد به اینکه در ماه پیاده شده سناریو اجرا کنند.

  • آن عکسی که از کره زمین گرفته اند با قوانین قدر ظاهری زمین و منظر آن از فاصله ماه همخوانی ندارد. فاصله زمین تا ماه ثابت است قطر زمین حدود چهار برابر قطر ماه می باشد بنابر این زمین از ماه چهار برابر ماه در اسمان زمین دیده می شود
    ماه و خورشید به حکمت خداوند هردو با زاویه ای حدود یک ثانیه قوسی در اسمان زمین دیده می شوند.در حالی که زمین باید با زاویه چهار ثانیه قوسی دیده شود.
    بنابر این ناظری که از زمین در سطح ماه عکس برداری می کند آنرا غول بزرگ و غیر عادی در ماه مشاهده خواهد کرد .

    • روح الله

      سلام
      من متوجه نشدم زمین را باید ۴ برابر ببیند یا غول؟؟
      و در سناریو بودن همین بس که ۵۰ سال است نمی توانند و ۵۰ سال دیگر هم نخواهند توانست…

  • کیوان

    دوست عزیز زمین چهار برابر بزرگتر از ماه میباشد ولی بزرگتر از این نصبت دیده میشود و علت آن هن جو زمین و وجود سیال حول کره زمین است که باعث شکست نور و تقریبا مثل ذره بین عمل میکنه، همین پدیده در مورد رسد از روی زمین هم صادق هست و ما اجرام آسمانی را به اندازه واقعی نمیبینیم برای مثال ماه شب چهارده را هنگام طلوع دیده اید؟ خیلی بزرگ و غول پیکره ولی وقتی به بالای سرت رسید یه کوتوله ی فسقلی میشه در حالی که اندازه ماه همان است و فاصله اش هم در مدت چند ساعت تغییر چندانی نمیکند،بازهم جایی از حرفام اگه خوب نتوانستم توضیح بدم از ایمیل بپرسیدkeivanair@yahoo.com

تمام حقوق این سایت برای © 2017 پرسش و پاسخ محفوظ است. خدمتی از کانون نگارش و ترجمه کانوت
قدرت گرفته از وردپرس فارسی