بارها عبارت‌هایی مثل «دمای سطح خورشید» را شنیده‌ام. مگر خورشید سطح دارد؟

پاسخ اختصاصی به کانوت:

کارشناس ارشد اخترفیزیک٬ پژوهشگر فیزیک خورشید و منجم آماتور باسابقه

خورشید از ماده‌­ی گازی شکل داغی که پلاسما نامیده می­‌شود تشکیل شده است. پلاسما گازی است که به سبب دمای بسیار بالا، الکترون‌های آن (یون­‌های منفی) از هسته ( یون‌های مثبت) جدا شده است.

مقدار پلاسمای تشکیل دهنده­‌ی خورشید خیلی زیاد و درنتیجه جرم آن بسیار بالاست (۳۳۳۰۰۰ برابر جرم زمین!). لایه­‌های داخلی و مرکزی خورشید در اثر وزن لایه­‌های بالاتر فشرده می­‌شوند و تراکم و چگالی زیادی دارند؛ ۱۵۰ گرم بر سانتی‌متر مکعب (۱۵۰ برابر متراکم­‌تر از آب). هر چه از مرکز خورشید به طرف قسمت­‌های بیرونی آن دور شویم از تراکم ماده کاسته می­‌شود و محیط رقیق­‌تر می­‌شود. در آستانه­‌ی خارج شدن از درون خورشید و ورود به فضای پیرامونی آن، تراکم ماده خیلی کم می­‌شود اما هیچ­گاه به­‌یکباره به صفر نمی­‌رسد.

question-2

به عبارت دیگر مرز صلب و مشخصی بین درون و بیرون خورشید وجود ندارد و نمی­‌توان برای آن سطحی مانند آنچه که در مورد زمین می­‌شناسیم تعریف کنیم. با این حال با توجه به تغییرات «کدری» در لایه­‌های داخلیِ نزدیک به سطح خورشید، لایه­‌ای را که در آن خورشید قابل دیدن می­‌شود، به عنوان سطح در نظر می­‌گیریم. این لایه نورسپهر (Photosphere) نامیده می­‌شود و لکه­‌ها و دانه­‌بندی سلول­‌های همرفتی خورشید در این لایه آشکار می­‌شوند. در واقع سطح خورشید و لایه­‌ی نورسپهر پوشاننده­‌ی آن جایی است که ماده به اندازه­‌ای رقیق شده است که نسبت به فوتون­‌های نور مرئی شفاف باشد و نور بتواند با فرار از خورشید به چشم ناظر زمینی برسد.

باید توجه داشت گاهی این لایه به اشتباه به عنوان سطح خورشید در نظر گرفته می­‌شود. در حالی که نورسپهر یکی از لایه­‌های پلاسمائی است که سطح واقعی­‌تر خورشید را در برگرفته است و ضخامتی در حدود چند ده تا چندصد کیلومتر دارد. همانند نقشی که اقیانوس­‌ها در زمین دارند و بخش وسیعی از سطح خاکی زیرین‌­شان را پوشانده­‌اند. در واقع لایه­‌های زیر نورسپهر خورشید که متشکل از کلسیم است شباهت بیشتری به آنچه که معمولاً به عنوان سطح می­‌شناسیم دارد.

تمام حقوق این سایت برای © 2018 پرسش و پاسخ محفوظ است. خدمتی از کانون نگارش و ترجمه کانوت
قدرت گرفته از وردپرس فارسی