آیا طی یک سال می‌توانیم کل ستاره‌هایی که با چشم غیر‌مسلح دیده می‌شوند را ببینیم؟

پاسخ اختصاصی به کانوت:

مدرس نجوم رصدخانه آموزشی زعفرانیه تهران - عضو تحریریه ماهنامه نجوم

Twilight2

برای دیدن تمام ستاره‌های مشاهده‌پذیر با چشم غیر‌مسلح نیازی نیست حتماً یک سال زمان صرف کنیم. خیلی بستگی دارد به اینکه ما در کجای زمین زندگی می‌کنیم؛ یعنی چقدر به استوا نزدیک هستیم، در منطقه‌ی معتدله هستیم یا چقدر نزدیک هستیم به قطب‌ها. اما شکی نیست که ما در طول یک شب قادر به دیدن تمام ستاره‌های قابل مشاهده با چشم غیرمسلح هستیم، به جز ستاره‌هایی که نزدیک به خورشید هستند.

می‌دانید که کمی پیش از طلوع خورشید و اندکی پس از غروب خورشید، با وجود آنکه خورشید زیر افق است، اما آسمان لاجوردی رنگ بوده و در وضعیت تاریک – روشن (Twilight) است. در اصطلاح رایج می‌گویند هوا گرگ و میش است. شدت روشنی آسمان در وضعیت تاریک – روشن بسته به میزان ارتفاع خورشید در زیر افق متفاوت است و همان‌طور که در شکل می‌بینید به سه دسته تاریک – روشن عرفی، دریایی و نجومی تقسیم می‌شود. یعنی بعد از زمان غروب خورشید وارد تاریک – روشن عرفی می‌شویم تا این زمان به پایان برسد، سپس زمان تاریک – روشن دریایی فرا می‌رسد و نهایتاً زمان تاریک – روشن نجومی که در پایان آن خورشید در ارتفاع ۱۸ درجه زیر افق قرار می‌گیرد. عکس این روند پیش از طلوع خورشید اتفاق می‌افتد تا کم کم آسمان روشن شود.2

 اصولاً بعد از پایان تاریک – روشن نجومی (پس از غروب خورشید) و پیش از وارد شدن دوباره خورشید به تاریک – روشن نجومی (اندکی قبل از طلوع آفتاب)، مدت زمانی است که به طور مطلق شب است و آسمان کاملاً تاریک است و کم‌نورترین ستاره‌ها را از قدر حدود ۶ و حتی اندکی کم‌نورتر در آسمانی عاری از غبار و آلودگی نوری می‌توان با چشم غیرمسلح مشاهده نمود. در این بازه‌ی زمانی تمام ستاره‌های کره‌ی آسمان را می‌توان با چشم غیرمسلح دید.

حالا برای دیدن آن دسته از ستاره‌های پر نور یا کم نور که در سطوح مختلف تاریک – روشن آسمان در طول یک شب واقع شده‌اند، ناگزیریم صبر کنیم تا خورشید حرکت بطئی ظاهری اش را روی دایره‌البروج رو به شرق طی کند و اندک اندک به پیش برود تا ناحیه‌ای جدید از آسمان در محدوده‌ی سطوح تاریک – روشن قرار بگیرد و ستاره‌های ناحیه‌ی قبلی را بتوان در هنگام شب به طور کامل مشاهده نمود.

 خورشید هر روز نزدیک به یک درجه روی دایره‌البروج در جهت شرق پیشروی می‌کند. بنابراین می‌توان گفت که اگر امشب تمام ستاره‌های قابل مشاهده پس از پایان تاریک – روشن نجومی را تا پیش از آغاز تاریک – روشن نجومی دیده باشیم و حالا فقط می‌خواهیم ببینیم کی می‌توانیم ستاره‌های آن بخش از آسمان را که اکنون در محدوده‌ی سطوح تاریک روشن قرار دارد و نزدیک به خورشید است را ببینیم، بسته به این‌که رصدگاه ما نزدیک به استوا باشد یا نزدیک به قطب حداقل ۳۵ روز تا حداکثر چندین ماه نیاز است صبر کنیم تا آنها را در زمان تاریکی کامل آسمان بتوانیم ببینیم. در مناطق معتدله مثل ایران، بسته به فصل بین دو تا سه ماه حدوداً زمان لازم است تا تمام ستاره‌های منطقه‌ی تاریک – روشن خورشید در یک شب از سال بتوانند با پیشروی خورشید در دایره‌البروج از این ناحیه خارج شوند و در شب دیده بشوند.

  • حسین

    با سلام و خسته نباشید،از اینکه زحمت می کشید و به پرسش ها جواب عالی می دهید ممنونم

  • سارا

    چه قدر جالب من اصلا نمی تونستم این تقسیم بندی ها وجود دارد. با تشکر از آقای کوکرم و سایت کانوت

  • اکبری

    خیلی ممنون

  • یگانه ستایش نیا

    از زحمات فراوان شما متشکرم

        

تمام حقوق این سایت برای © 2018 پرسش و پاسخ محفوظ است. خدمتی از کانون نگارش و ترجمه کانوت
قدرت گرفته از وردپرس فارسی