آیا می‌توانیم برای سفر انسان به مریخ، از ماه به عنوان ایستگاه بین راه استفاده کنیم؟

پاسخ اختصاصی به کانوت:

روزنامه‌نگار علمی - مترجم کتاب‌های علمی از جمله راهنمای عملی اخترشناسی

برای سفر انسان به مریخ ۴ مرحله چالش انگیز پیش روی ما قرار دارد. نخست پرواز دادن سفینه ای که برای این سفر لازم است به مدار زمین. دوم سفر از مدار زمین به مدار مریخ، سوم فرود آمدن بر مریخ و چهارم بازگشت از سطح مریخ به مدار این سیاره.

علت این‌که پرواز دادن سفینه‌ای برای این سفر مشکلی چالش‌برانگیز به شمار می‌رود به ابعاد و جرم این سفینه بر می‌گردد. در حالی که سفر به ماه و برگشت به زمین تنها در حدود ۱ هفته زمان لازم داشت سریع‌ترین برآورد از سفر رفت و برگشت به مریخ نیازمند قریب به دو سال سفر است. در این سفر  نیازمند به حمل مقادیر زیادی، سوخت (به خصوص برای سفر از مدار مریخ به سطح و برگشت به مدار و آغاز سفر از مدار مریخ به سمت زمین) اکسیژن، غذا، دارو و تجهیزات کامل خواهد بود. تجهیزاتی که باید شما را نه تنها در طول سفر تأمین کند که در سفر به سطح مریخ نیز نیازهای فضانوردان را برطرف سازد. به دلایل مختلف خدمه‌ی چنین سفری بیش از ۳ نفر خواهند بود و باید انتظار حداقل ۵ تا ۷ نفر را برای چنین سفری داشت. همه‌ی این موارد باعث می شود ابعاد و جرم سفینه‌ی شما افزایش پیدا کند. با این افزایش غول آسا در ابعاد و جرم سفینه امکان ساخت آن روی زمین منتفی می شود به این دلیل که برای رها کردن این سازه عظیم از دام گرانش سیاره‌ی ما و رساندن آن به مدار باید پرتابگرهای عظیمی ساخته شو دنیازمند نیرویی است که تأمین آن غیر منطقی است.

به همین دلیل اگر زمانی این سفر در دستور کار قرار بگیرد سفینه ای که عازم مریخ خواهد شد باید به طور قطعه قطعه در مدار زمین مونتاژ شود. کاری مشابه آنچه ایستگاه بین المللی فضایی انجام داد و قطعه قطعه در مدار زمین تکمیل شد. پس از تکمیل این سفینه عظیم و اعزام فضانوردان از زمین به آن چنین یسفری می تواند آغاز شود.

ماه اما با داشتن گرانشی حدود یک ششم گرانش زمین، می تواند پایگاه مناسبی برای سفرهای طولانی انسان به مقصد اهداف مختلف منظومه شمسی باشد. . چنانچه زمانی در ماه کلونی‌ها و یا شهرک‌های علمی و تحقیقاتی بنا شود، این پایگاه‌ها می‌تواند به عنوان پایگاه‌هایی برای اعزام سفینه های بزرگ‌تر به مریخ، اقمار مشتری و زحل و همچنین سیارک‌ها و دنباله دارها مورد استفاده قرار بگیرد.

استفاده از ماه صرفه جویی عظیمی در سفرهای بین سیاره‌ای به شمار می‌رود و یکی از اهداف بازگشت دوباره انسان به ماه به شمار خواهد رفت.

البته این اتفاق احتمالاً برای اولین سفر انسانی به مریخ نخواهد افتاد. پیش نیاز این کار سفرهای متعدد به ماه و وجود انگیزه لازم برای بنا کردن پایگاه‌های علمی در آن‌جا است که البته خود این کار با چالش‌هایی مواجه است. این کار زمانی مورد توجه قرار می‌گیرد که برنامه‌ی مدونی برای سفرهای بعدی به مقاصد دیگر منظومه‌ی شمسی وجود داشته باشد. ماه علاوه بر پایگاهی بالقوه برای این سفرها، مکان بی‌نظیری برای ساخت آزمایش‌گاه‌های علمی و از جمله رصدخانه‌ای بزرگ در نیمه‌ی تاریک این قمر زمین به شمار می‌رود. در این بخش ماه به دور از تابش های بازتاب شده از زمین و همچنین در غیاب جوّ مزاحم زمین می‌توان رصدخانه‌ای عظیم را بنا کرد و این مورد نیز یکی از هدف های سفر دوباره انسان به ماه است. اما فعلاً همه‌ی این طرح ها باید منتظر بودجه و انگیزه‌ی لازم بمانند.

اولین گام بازگشت انسان به ماه است که به نظر نمی رسد زودتر از دهه ۲۰۲۰ رخ دهد.

برچسب : ,
تمام حقوق این سایت برای © 2017 پرسش و پاسخ محفوظ است. خدمتی از کانون نگارش و ترجمه کانوت
قدرت گرفته از وردپرس فارسی